de groene rekenkamer

Waterloopkundig ingenieur Wil Lases woont weliswaar niet eens in Zeeland, maar hij is zeer betrokken bij het wel en wee van deze provincie en maakt zich vooral druk over de gevolgen van menselijke ingrepen voor de veiligheid, de verzilting en de natuur van de Westerschelde. De ontpolderingsplannen  werken volgens hem, averechts en de argumenten ervoor zijn vals. De Hedwigepolder, een van de bekendste plekken die op de lijst staan om ontpolderd te worden wordt weliswaar gepresenteerd als een icoon waar de natuur van de Westerschelde gered gaat worden, volgens Lases is de polder vooral een soort van handelswaar tussen de Antwerpse havenbaronnen die verdieping willen en de natuurfetisjisten van de groene beweging. Hieronder regaeert Lases op een volgens hem ?onfris? stuk van twee Belgische parlementariërs in de Gazet van Antwerpen, en weer daaronder reageert hij op allerlei aantijgingen uit de groene hoek naar aanleiding van een stuk uit de Provinciale Zeeuwse Courant. Alle mooie praatjes over de behoefte aan natuur ten spijt is het Lases duidelijk dat de betrokken discussianten geen benul hebben van het gedrag van waterlopen. Volgens hem wordt de Westerschelde van zichzelf nu al steeds dieper en is dat een fenomeen dat de ONveiligheid vooral bevordert. Het financiële gewin voor de havenbaronnen van een eventuele verdieping is volgens hem veel te klein om dat risico voor lief te nemen. 

meer lezen

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

meer lezen

Het is einde schooljaar hier in Zuid Nederland en de kinderen zitten te blokken op proefwerken. Normaal gesproken overhoren wij ze ‘s avonds, alleen heeft mijn zoon Sam me zojuist verteld, dat hij er voor heeft gezorgd dat ik niet zijn aardrijkskunde zou overhoren. Want hij voorzag dat ik in grote woede zou geraken na lezing van het hoofdstuk ‘Draagkracht’. Hij begreep ook wel dat het waarschijnlijk allemaal onzin was in dat hoofdstuk, maar hij moest het nu eenmaal leren.

Nog net voor dat het boek naar school terug moest kon ik de belangrijkste pagina’s uit het hoofdstuk ‘Draagkracht - Op = op’ scannen. Ze staan hier als pdf. Ik weet nog niet precies wat ik er mee ga doen, maar ik zou wel veel prijs stellen op uw reactie op deze teksten. Wat vindt U van dit onderwijs?UPDATE: Uitgever Wolters Noordhoff heeft ons gedwongen deze pdf te verwijderen. We mogen wel tekstfragmenten hier plaatsen, maar dat is een omvangrijke klus waar we nu even geen tijd voor hebben. Deze discussie wordt dus hopelijk vervolgd.

meer lezen

Het Dagblad van het Noorden heeft samen met de Natuur- en Milieufederaties in Groningen en Drente een klimaatenquête opgesteld. Een en ander wordt betaald door de EU en de Nationale Postcodeloterij. U wordt uitgenodigd om de 17 vragen in te vullen op dit adres.

meer lezen

meer lezen

Wie denkt dat na de beslissing van staatssecretaris Bleeker om de Hedwigepolder niet onder water te zetten de champagne ontkurkt kan worden is veel te vroeg. Niet alleen moet nog maar afgewacht worden of Bleekers beslissing ook werkelijkheid wordt, maar er zijn nog diverse andere plannen om prima landbouwgrond onder water te zetten ten behoeve van de ontwikkeling van natuur waar niemand om heeft gevraagd. We hebben het hier over het Plan Waterdunen, een project aan de andere (west)kant van Zeeuws Vlaanderen dat qua omvang (350 hectare) zeer vergelijkbaar is met de ontpolderingsplannen in de Hedwigepolder. Over de ontpolderingsplannen in de Perkpolder berichtten we al eerder (hier). Hoewel de overheid moeite heeft met het verwerven van de gronden zou het Waterdunen-plan vanaf 2012 gerealiseerd moeten worden. Van het begin af aan weet men dat Waterdunen het risico op verzilting van het grondwater vergroot, maar de overheid zegt dat een en ander voldoende is onderzocht om er op te vertrouwen dat dat geen probleem zal worden. Ir Wil Lases schiet grote gaten in dat vertrouwen: er is nauwelijks onderzoek verricht. 

meer lezen

De oproep die we vorige week aan onze lezers deden om mee te doen aan een enquete over windenergie van de Natuur en MilieuFederatie Utrecht (NMU) heeft een behoorlijk effect gehad. In anderhalve dag vulde, aldus de NMU ‘eenzelfde hoeveelheid mensen de enquete in als de afgelopen zes weken’ (check het hier op dit screenshot van de pagina die we van dit adres hebben geplukt). Dat is een dramatisch resultaat want op het moment dat we onze oproep deden berichtte de NMU als tussenstand op zijn site dat er in de zes weken daarvoor 770 mensen  de enquete hadden ingevuld en dat 70% daarvan voorstander was van windenergie. Laten we daar eens wat mee rekenen.  Dat zou betekenen dat er in die zes weken 539 voorstanders  de enquete hadden ingevuld, en dat er 231 tegenstanders waren. Tel die op bij de 770(?) tegenstemmers die de Groene Rekenkamer (en later ook de libertarische site de Vrijspreker) mobiliseerden en je krijgt een verhouding 770+231= 1001 tegenstanders tegen 539 voorstanders. Dat betekent dus dat 65% van de deelnemers aan de enquete tegenstander is van windenergie. En dat kregen wij in twee dagen voor elkaar! Laten we nu eens kijken hoe de NMU daarover berichtte.

meer lezen

Heeft u wel eens palmolie gekocht? Volgens het D’66 Europarlementslid Gerben Jan Gerbrandy  moet U dat wel doen! En dan vooral bewust! Ho! wel eerst het etiket lezen! Want als Gerbrandy zijn zin krijgt, staat daar of die palmolie wel of niet duurzaam is geproduceerd. Echt informatie waar U al die tijd op heeft zitten wachten! En als de palmolie inderdaad duurzaam is geproduceerd, dat wil zeggen: er is geen regenwoud voor gekapt, dan  heeft U een goede daad verricht… goed voor het regenwoud en de orang oetang, want dat is het waar het de Europarlementariër om gaat. Gerbrandy opereert daarmee in het verlengde van de milieuorganisaties die al jaren roepen dat de steeds toenemende productie van palmolie ten koste gaat van het regenwoud.  Als de etikettering er door is kunnen de actievoerders makkelijker protesteren tegen bepaalde producten (zoals Greenpeace het chocoladeproduct KitKat koppelde aan het uitsterven van de orang oetang). Gerbrandy ging onlangs naar Maleisië en raakte zelf enthousiast over sommige plantages, er werd eigenlijk al duurzaam geproduceerd! Maar gelukkig kon hij ook een plek vinden waar niet alles naar zijn zin was. In Sarawak (deel van Borneo) wordt volgens hem nog niet duurzaam geproduceerd  en daar richtte hij nu zijn pijlen op. Laten we eens kijken waar ze terecht komen.

meer lezen